Capaciteitstarief: hoe je kwartierpiek je factuur bepaalt

1. Wat het capaciteitstarief is en waarom het bestaat

Het capaciteitstarief is het deel van je nettarieven dat je betaalt op basis van hoe zwaar je het distributienet belast, en niet op basis van hoeveel elektriciteit je in totaal afneemt. Vlaanderen voerde het in op 1 januari 2023. Sindsdien bestaat je netfactuur uit twee stukken: een bedrag per kilowatt piekvermogen en een kleiner bedrag per kilowattuur. Vóór 2023 betaalde je die netkosten vrijwel volledig per kilowattuur, met een verschil tussen dag- en nachttarief.

De achterliggende redenering is die van een wegennet. Een distributienet moet gedimensioneerd worden op het zwaarste moment, niet op het gemiddelde. Als tienduizend gezinnen tegelijk om 18u30 hun kookplaat, oven en elektrische wagen aanzetten, moet de cabine in de straat dat piekmoment aankunnen, ook al staat de leiding de rest van de dag half leeg. Wie die piek veroorzaakt, veroorzaakt de investering. Het capaciteitstarief legt die kost bij het piekgedrag in plaats van bij het totale verbruik.

Van kilowattuur naar kilowatt

Het verschil tussen kilowatt en kilowattuur is de kern van de hele discussie. Een kilowatt (kW) is vermogen: hoe hard je op dit moment aan het net trekt. Een kilowattuur (kWh) is energie: vermogen maal tijd. Een boiler van 2,5 kW die vier uur draait, verbruikt 10 kWh. Dezelfde boiler die één uur draait, verbruikt 2,5 kWh maar veroorzaakt precies dezelfde piek van 2,5 kW. Het capaciteitstarief kijkt naar dat eerste getal, je energiefactuur naar het tweede.

Daardoor kunnen twee buren met exact hetzelfde jaarverbruik van 3.500 kWh sterk uiteenlopende netkosten hebben. De ene kookt, wast en droogt netjes na elkaar en houdt een maandpiek van 3 kW aan. De andere zet alles tegelijk aan en zit op 8 kW. Bij het Vlaamse referentietarief van 53,39 euro per kW per jaar betaalt de eerste 160,17 euro en de tweede 427,12 euro aan capaciteitstarief, zonder btw. Hetzelfde verbruik, 267 euro verschil.

Wat het capaciteitstarief niet is

Het capaciteitstarief is geen belasting en geen commerciële marge van je leverancier. Het is een gereguleerd distributienettarief dat de Vlaamse regulator VREG jaarlijks goedkeurt per netbeheerder. Je leverancier int het bedrag via je factuur en stort het door. Van leverancier veranderen verlaagt je capaciteitstarief dus niet: het bedrag hangt af van je netgebied en van je eigen piek, niet van je contract. Wat je wel kan doen bij het vergelijken van energiecontracten, is het energiegedeelte van je factuur optimaliseren, want dat staat volledig los van je piek.

Het capaciteitstarief is ook geen boete op één moment. Er staat geen alarm af als je even 12 kW trekt. Het systeem middelt uit over kwartieren, over maanden en over een jaar. Dat maakt het minder brutaal dan het lijkt, maar ook trager: een fout die je in maart maakt, betaal je nog in februari van het jaar erna.

2. Hoe je kwartierpiek en je facturatiepiek berekend worden

De berekening gebeurt in drie trappen: van kwartierpiek naar maandpiek, van maandpiek naar facturatiepiek, en van facturatiepiek naar euro's. Elke trap heeft zijn eigen logica en het is precies op deze trappen dat de meeste misverstanden ontstaan.

Trap 1: de kwartierpiek

Je digitale meter registreert elk kwartier hoeveel energie je van het net hebt gehaald en rekent dat om naar een gemiddeld vermogen over die vijftien minuten. Dat is een cruciaal detail: de kwartierpiek is een gemiddelde, geen piekmeting van één seconde. Een toestel dat maar een deel van het kwartier draait, telt evenredig mee.

Concreet: een elektrische oven van 3 kW die vijf van de vijftien minuten voluit opwarmt, draagt 3 maal 5 gedeeld door 15 bij, dus 1 kW aan het kwartiergemiddelde. Een vaatwasser van 2,4 kW die tien minuten op zijn verwarmingselement staat, draagt 1,6 kW bij. Een laadpaal van 11 kW die het hele kwartier laadt, draagt 11 kW bij, want die trekt constant vermogen. Dat verklaart waarom laadpalen en warmtepompen zoveel zwaarder wegen dan keukentoestellen: ze draaien continu, terwijl keukentoestellen thermostatisch aan- en uitschakelen.

Trap 2: de maandpiek en de facturatiepiek

Van alle kwartieren in een kalendermaand telt alleen het hoogste. Dat is je maandpiek. Alle andere 2.879 kwartieren van een maand van dertig dagen zijn voor het capaciteitstarief irrelevant. Vervolgens neemt de netbeheerder het gemiddelde van je twaalf laatste maandpieken. Dat gemiddelde heet de facturatiepiek en dat is het getal waarmee je tarief vermenigvuldigd wordt.

Die middeling van twaalf maanden werkt twee kanten op. Ze dempt: één uitschieter wordt door elf normale maanden verzacht. En ze sleept: die uitschieter blijft twaalf maanden lang in je gemiddelde hangen. Reken het door met het referentietarief van 53,39 euro per kW. Stel dat je maandpiek normaal 4 kW is, maar in december zet je met kerst alles tegelijk aan en haal je 16 kW. Je facturatiepiek stijgt met 12 gedeeld door 12, dus met exact 1 kW. Dat ene kwartier kost je 53,39 euro zonder btw, verspreid over het jaar dat volgt. Een uitschieter van 8 kW boven je normale piek kost 35,59 euro, eentje van 4 kW kost 17,80 euro.

Trap 3: het minimum van 2,5 kW

Iedereen betaalt een minimumbijdrage die overeenkomt met een piek van 2,5 kW. Ligt je gemiddelde maandpiek lager, bijvoorbeeld 1,8 kW in een klein appartement met gasverwarming, dan rekent de netbeheerder toch met 2,5 kW. Dat minimum is geen detail: het bepaalt de bodem van je netfactuur en het maakt dat besparen onder 2,5 kW niets meer opbrengt.

In euro's betekent het minimum 122,62 euro per jaar in Fluvius Limburg tot 142,75 euro in Fluvius West, telkens zonder btw. Met 6 procent btw is dat 129,97 tot 151,31 euro. Zit je al rond 2,5 kW, dan is verder optimaliseren van je piek zinloos en kan je je aandacht beter richten op je totale verbruik terugdringen, want daar valt dan wel nog winst te halen.

3. Het capaciteitstarief per netgebied in 2026

Het tarief verschilt per netgebied omdat elke netbeheerder een eigen kostenstructuur en een eigen investeringsritme heeft. Een dunbevolkt gebied met veel kilometers leiding per aansluiting is duurder per klant dan een dichtbebouwd gebied. De VREG keurt die tarieven jaarlijks goed en publiceert ze in tariefbladen per netbeheerder. Onderstaande bedragen komen uit die officiële tariefbladen voor 2026 en gelden voor huishoudelijke afnemers op het laagspanningsnet met een digitale meter.

Bron: tariefbladen periodieke distributienettarieven elektriciteit 2026 van de Vlaamse Nutsregulator, rubriek gemiddelde maandpiek. De VREG hanteert daarnaast 53,39 euro per kW per jaar zonder btw als Vlaams referentietarief, ofwel 4,45 euro per kW per maand. Dat is het cijfer dat in de meeste voorbeelden op andere sites opduikt.

Wat het verschil tussen netgebieden concreet betekent

Tussen het goedkoopste en het duurste netgebied zit 8,05 euro per kW per jaar. Voor een gezin op de Vlaamse gemiddelde maandpiek van 4,24 kW is dat een verschil van 34,14 euro per jaar. Voor een gezin met een laadpaal dat op 11 kW zit, loopt het verschil op tot 88,58 euro per jaar. Je kan er niets aan veranderen, want je netbeheerder ligt vast met je adres, maar het verklaart waarom vergelijkingen tussen buren uit andere gemeenten scheef kunnen lopen.

Let er ook op dat de bedragen op je factuur meestal inclusief 6 procent btw staan. Verwar het capaciteitstarief bovendien niet met de andere posten op je netfactuur: er staat ook nog een kWh-tarief voor netgebruik, een vast tarief voor databeheer van 17,85 euro per jaar, en er zijn tarieven voor openbaredienstverplichtingen en toeslagen. Het capaciteitstarief is doorgaans de grootste van die posten, maar niet de enige.

4. Welke toestellen je piek opdrijven

Om je piek te sturen moet je weten wat je toestellen trekken. Onderstaande vermogens zijn maximumwaarden per toestel: het vermogen dat het toestel opneemt terwijl het effectief aan het werken is. Ze komen uit het overzicht dat energieleverancier Eneco publiceerde bij de invoering van het capaciteitstarief.

Waarom gelijktijdigheid duurder is dan verbruik

De kolom rechts is belangrijker dan de kolom in het midden. Toestellen die continu vermogen trekken tijdens het hele kwartier, tellen voor hun volle vermogen mee. Toestellen met een thermostaat of een programma trekken hun maximum maar een deel van de tijd. Een vaatwasser die 2,4 kW op zijn etiket heeft, draait een groot deel van zijn programma op minder dan 0,1 kW en trekt alleen tijdens het opwarmen van het water voluit.

De praktische conclusie: één zwaar continu toestel weegt meer dan drie lichte intermitterende toestellen. Een warmtepomp voor je verwarming van 7,5 kW die in een vriesnacht op vol vermogen draait, is op zichzelf al bijna twee keer de Vlaamse gemiddelde maandpiek. Precies daarom heeft goede isolatie een dubbel effect: ze verlaagt je verbruik in kWh én ze zorgt dat je warmtepomp minder vaak op vol vermogen moet draaien, wat je piek in kW drukt.

Het effect van meten in plaats van schatten

De vermogens hierboven zijn richtwaarden. Het werkelijke opgenomen vermogen van jouw toestellen kan flink afwijken, zeker bij inductiekookplaten en warmtepompen, waar de opgenomen elektrische kracht sterk varieert met de stand of de buitentemperatuur. Wie zijn piek serieus wil sturen, meet liever dan hij schat. Dat kan met de kwartierdata van je digitale meter, en dat is precies wat de sectie over Mijn Fluvius verderop uitlegt.

5. Vier gezinnen doorgerekend

Hieronder staan vier profielen, telkens berekend met het Vlaamse referentietarief van 53,39 euro per kW per jaar zonder btw. Vervang dat getal door het tarief van je eigen netgebied uit de tabel hierboven als je het exact wil hebben. De bedragen inclusief btw gaan uit van 6 procent btw op elektriciteit.

Het spreidingsvoorbeeld verdient een toelichting. Neem een avond waarop de inductiekookplaat op 2,5 kW staat, de oven op 3 kW opwarmt, de vaatwasser op 2,4 kW zijn water verwarmt en de wasmachine op 3 kW het hare doet. Vallen die vier momenten volledig samen in hetzelfde kwartier, dan trek je op papier 10,9 kW. In de praktijk ligt het kwartiergemiddelde lager, omdat de oven en de vaatwasser hun maximum maar een deel van het kwartier aanhouden. Toch zit je al snel rond 6 tot 8 kW, en dat is drie tot vier keer je basispiek van 2 kW.

Verplaats je de wasmachine naar de nacht en start je de vaatwasser met uitgestelde start, dan blijft er in dat kwartier 5,5 kW over, en na het uitschakelen van de oven zelfs minder. Het verbruik in kilowattuur is exact hetzelfde. Het aantal kilowatt is dat niet. Dat is het hele mechanisme van het capaciteitstarief in één avond samengevat.

6. Je eigen piek terugvinden via Mijn Fluvius

Rekenen met richtwaarden brengt je een eind, maar je eigen meetdata brengt je verder. Via je persoonlijke account op Mijn Fluvius kan je de verbruikshistoriek van je digitale meter raadplegen. Daar zie je je maandpieken staan, en je kan de kwartierdata van de voorbije twaalf maanden downloaden om ze in een spreadsheet te openen.

Dat downloadbestand is de enige manier om met zekerheid te weten welk moment je piek veroorzaakte. Je zoekt in de kolom met afname het hoogste kwartier per maand op, en je kijkt naar datum en uur. Bij de meeste gezinnen valt de piek op een van drie momenten: het avondspitsuur tussen 18 en 20 uur, het moment waarop de laadpaal begint te laden, of een koude ochtend waarop de warmtepomp op vol vermogen startte.

Wat je in de kwartierdata moet zoeken

Werk in drie stappen. Zoek eerst het maximum per maand en noteer de twaalf waarden. Bereken daarna het gemiddelde: dat is je facturatiepiek en die zou moeten kloppen met wat op je afrekening staat. Kijk ten slotte naar de spreiding tussen die twaalf waarden. Zijn ze allemaal ongeveer gelijk, dan zit je piek in je dagelijkse gewoontes en heb je een structurele aanpassing nodig. Springt er één maand ver uit, dan heb je één incident gehad en volstaat het dat incident te vermijden.

Let bij het lezen op één ding: het capaciteitstarief kijkt alleen naar afname. Als je panelen op je dak hebt en je meter registreert ook injectie, dan tellen die injectiepieken niet mee. Een zonnige dag waarop je 6 kW het net op stuurt, heeft geen enkel effect op je capaciteitstarief. Alleen de kolom met afname is relevant.

7. Je piek verlagen in de praktijk

Er zijn vier manieren om je maandpiek te drukken, in volgorde van kost: spreiden, trager laten werken, automatiseren met load balancing, en afvlakken met opslag. De eerste twee kosten niets, de derde kost enkele honderden euro's, de vierde is een investering.

Spreiden: gratis en meteen effectief

Zet zware toestellen nooit gelijktijdig aan. Gebruik de uitgestelde start van je wasmachine en vaatwasser, zodat ze niet in hetzelfde kwartier opwarmen. Laat de droogkast pas draaien als de wasmachine klaar is. Vermijd de combinatie van oven, kookplaat en waterkoker op hetzelfde moment. Wie kookt met inductie, zet niet alle zones tegelijk op de hoogste stand.

Het belangrijkste inzicht bij spreiden is dat je maar twaalf kwartieren per jaar goed moet krijgen: het hoogste kwartier van elke maand. De rest van het jaar mag je doen wat je wil. Dat maakt het capaciteitstarief in de praktijk veel hanteerbaarder dan het klinkt. Je hoeft geen jaar lang op je tenen te lopen, je moet vooral de vier of vijf momenten kennen waarop het echt fout kan gaan, en die vermijden.

Trager laten werken

Veel toestellen laten toe hun vermogen te begrenzen. Een laadpaal kan je in de app of door de installateur laten terugregelen van 11 naar 7,4 of 3,7 kW. Een warmtepomp met modulerende compressor kan je zo instellen dat hij langer op laag vermogen draait in plaats van kort op hoog vermogen, wat trouwens ook beter is voor zijn rendement. Een elektrische boiler kan je op een lager vermogen of op een ander uur laten opwarmen.

Trager werken kost je meestal niets in kilowattuur. Een wagen die aan 3,7 kW in plaats van 11 kW laadt, verbruikt dezelfde kilowattuur, alleen over drie keer zoveel tijd. Zolang de wagen 's morgens vol is, verlies je niets en bespaar je op het capaciteitstarief.

Load balancing en energiemanagement

Load balancing is een sturing die het totale vermogen van je woning in de gaten houdt en aangesloten toestellen automatisch terugregelt zodra een drempel bereikt wordt. In de praktijk gebeurt dat het vaakst met een laadpaal: een stroomsensor op de hoofdaansluiting geeft door hoeveel de rest van het huis trekt, en de laadpaal past zijn laadvermogen daaraan aan. Zet iemand de oven aan, dan laadt de wagen even trager. Gaat de oven uit, dan versnelt het laden weer.

Dat is de enige manier om zowel snel te laden als je piek onder controle te houden zonder er zelf aan te moeten denken. Vraag bij een offerte voor een laadpaal thuis uitdrukkelijk of dynamische load balancing inbegrepen is en op welke drempel ze ingesteld kan worden. Sommige installateurs leveren het standaard, andere rekenen het als optie aan.

8. Wat een laadpaal met je capaciteitstarief doet

Een laadpaal is verreweg de grootste hefboom op je maandpiek, in beide richtingen. De reden is dat een laadpaal continu vermogen trekt zolang de wagen laadt. Waar een oven na vijf minuten afschakelt, blijft een laadpaal uren op hetzelfde vermogen staan, en dus telt hij voor zijn volle vermogen mee in elk kwartier waarin hij draait.

De meerkost is berekend met het referentietarief van 53,39 euro per kW per jaar en gaat ervan uit dat de laadpaal elke maand minstens één keer volledig samenvalt met een normaal moment van 4 kW huisverbruik. Dat is een worstcasebenadering, maar wel een realistische: bij dagelijks laden gebeurt zo'n samenval bijna zeker minstens één keer per maand.

De praktische conclusie is scherp. Van 11 kW terugregelen naar 3,7 kW scheelt bij het referentietarief 389,75 euro per jaar zonder btw. Voor de meeste gezinnen kost dat niets aan comfort: een wagen die 's avonds om 19 uur aan de laadpaal gaat en om 7 uur weg moet, heeft twaalf uur. Aan 3,7 kW levert dat ongeveer 44 kWh op, ruim voldoende voor een normale dagafstand. Alleen wie zelden thuis is of zeer lange afstanden rijdt, heeft echt 11 kW nodig, en die kan dat oplossen met load balancing plus een laadschema in plaats van met permanent vol vermogen.

Een tweede winstpunt: laad niet tijdens het avondspitsuur. Laat het laden pas starten na 22 of 23 uur, wanneer de rest van het huis stil ligt. Dan valt het laadvermogen niet meer bovenop koken, wassen en drogen, en is je kwartierpiek gelijk aan het laadvermogen zelf in plaats van de som van alles.

9. Wat een thuisbatterij aan je piek verandert

Een batterij bij je meterkast kan je maandpiek verlagen door bij te springen op het moment dat je huis veel vermogen vraagt. Die techniek heet peak shaving: de batterij levert een deel van het gevraagde vermogen, waardoor het net minder ziet. Vraagt je huis 9 kW en levert de batterij er 5, dan registreert je meter 4 kW.

Er zit wel een voorwaarde aan die de meeste verkooppraatjes overslaan. Wat telt voor peak shaving is niet de capaciteit van de batterij in kilowattuur, maar het ontlaadvermogen in kilowatt. Een batterij van 10 kWh met een omvormer die maar 3 kW kan leveren, kan hoogstens 3 kW van je piek wegnemen, hoe vol ze ook zit. Wie een batterij koopt met peak shaving als doel, moet dus uitdrukkelijk naar het maximale ontlaadvermogen vragen en niet alleen naar de kWh. Op onze pagina over de juiste batterijcapaciteit bepalen staat hoe je die twee grootheden tegen elkaar afweegt.

Een tweede voorwaarde is de sturing. De batterij moet weten dat er een piek aankomt en moet snel genoeg reageren binnen het lopende kwartier. Niet elk systeem heeft een piekbewakingsfunctie; sommige batterijen zijn puur gestuurd op zelfverbruik van zonne-energie en springen niet in bij een avondpiek in de winter, precies wanneer je ze het hardst nodig hebt. Vraag expliciet of de omvormer een piekbegrenzing kent en op welke waarde die instelbaar is.

Ten slotte: een batterij is zelden rendabel op het capaciteitstarief alleen. Zelfs een perfecte besparing van 3 kW levert bij het referentietarief 160,17 euro per jaar op. Dat is een reële besparing, maar het is een aanvulling op de opbrengst uit zelfverbruik en eventueel een dynamisch contract, geen zelfstandige businesscase. Reken ze samen door voor je beslist, en houd er rekening mee dat de beschikbare premies per gewest mee bepalen hoe snel de investering zich terugverdient.

10. Wat geldt als je geen digitale meter hebt

Zonder digitale meter is er geen kwartiermeting en dus geen gemeten piek. In dat geval betaal je het capaciteitstarief als een vast bedrag per jaar. Dat bedrag komt exact overeen met de minimumbijdrage van 2,5 kW: in de officiële tariefbladen voor 2026 staat de vaste term voor klanten met een analoge meter precies gelijk aan 2,5 maal het capaciteitstarief van dat netgebied.

Op het eerste gezicht lijkt dat een goede zaak, want 2,5 kW is minder dan het Vlaamse gemiddelde van 4,24 kW. De compensatie zit elders: het kWh-tarief voor netgebruik ligt voor analoge meters aanzienlijk hoger dan voor digitale meters. In de tariefbladen 2026 loopt dat verschil op tot een factor 2,4.

Lees die laatste kolom als volgt: een gezin dat 3.500 kWh per jaar afneemt, betaalt met een analoge meter 90 tot 126 euro per jaar méér aan het kWh-deel van het netgebruik dan hetzelfde gezin met een digitale meter. Daar staat tegenover dat het capaciteitsdeel vastgeklikt zit op 2,5 kW.

Of je met een analoge meter beter of slechter af bent, hangt dus af van twee dingen: hoeveel je verbruikt en hoe hoog je piek zou zijn. Een klein huishouden met een laag verbruik en een hoge piek is voordeliger uit met de analoge meter. Een groot huishouden met een hoog verbruik en een lage, goed gespreide piek is voordeliger uit met de digitale meter. Reken het zelf na met de cijfers uit de tabel voor jouw netgebied, want de uitkomst kantelt rond een verbruik dat per netgebied verschilt.

Eén nuance nog: wie een terugdraaiende teller heeft en zonnepanelen, betaalt bovendien een aanvullend capaciteitstarief voor prosumenten. In de tariefbladen 2026 loopt dat van 51,54 tot 65,65 euro per kW per jaar zonder btw, aangerekend op het omvormervermogen en gespreid over de maanden volgens het normale zonneschijnprofiel.

11. Zonnepanelen, injectie en het capaciteitstarief

Voor het capaciteitstarief tellen alleen je afnamepieken. Injectiepieken, dus de momenten waarop je panelen stroom het net op sturen, spelen geen rol. Dat is een uitdrukkelijk standpunt van de VREG en het is belangrijk, want het betekent dat een grote installatie je capaciteitstarief niet verhoogt.

Zonnepanelen verlagen je capaciteitstarief ook maar beperkt. Ze drukken je afname overdag, en dus je kwartierpieken op zonnige uren. Maar de meeste gezinnen halen hun maandpiek 's avonds of 's ochtends in de winter, precies wanneer de panelen niets of nauwelijks iets leveren. In december en januari, wanneer een warmtepomp of elektrische verwarming het hardst werkt, is de bijdrage van de panelen aan piekverlaging vaak zo goed als nul.

De combinatie die wel werkt, is panelen plus sturing: een warmwaterboiler of laadpaal die automatisch aanslaat wanneer er overschot is, verplaatst verbruik naar uren waarop je toch al vermogen van je eigen dak haalt. Zo verlaag je niet alleen je factuur in kilowattuur, maar ook de kans dat dat verbruik samenvalt met je avondpiek. Kijk daarbij ook naar je injectietarief wanneer je je energiecontract onder de loep neemt, want dat bepaalt mee wat overschot je oplevert.

12. Wat er geldt in Wallonië en Brussel

Het capaciteitstarief op basis van de kwartierpiek bestaat alleen in Vlaanderen. De twee andere gewesten hebben een eigen regulator en een eigen tariefstructuur, en die verschillen fundamenteel van de Vlaamse. Dat is relevant voor wie verhuist, wie een tweede verblijf heeft of wie cijfers van vrienden uit een ander gewest vergelijkt.

Wallonië: tijdvakken in plaats van vermogen

Wallonië schakelde op 1 januari 2026 over op een nieuwe tariefstructuur. De daluren werden hertekend naar twee blokken die elke dag gelden: van 22 uur tot 7 uur en van 11 uur tot 17 uur. Weekends en feestdagen zijn niet langer volledig daluur, ze volgen exact hetzelfde schema als weekdagen. De piekuren zijn dus 7 tot 11 uur en 17 tot 22 uur.

Daarnaast bestaat er sinds diezelfde datum een optioneel stimulerend tarief, het tarif incitatif of tarif Impact. Dat werkt met vijf tijdvakken die in drie prijsniveaus gegroepeerd zijn, waarbij het duurste niveau tot vijf keer het goedkoopste kan bedragen. Om ervoor in aanmerking te komen heb je een slimme meter met geactiveerde kwartiermeting nodig en mag je aansluitvermogen niet boven 56 kVA liggen.

De Waalse tariefstructuur bevat wel vermogenstermen, met bij netbeheerder RESA een drempel bij de eerste 12,7 kW gemiddeld kwartiervermogen. Belangrijk detail: die vermogenstermen staan voor de periode 2026 tot 2029 op 0 euro per kW. De structuur bestaat dus, maar Waalse gezinnen betalen er voorlopig niets voor. Wie in Wallonië woont, stuurt beter op wanneer hij verbruikt dan op hoe hard.

Brussel: een forfait op je aansluitvermogen

Brussel kent wel een post die capaciteitstarief heet, maar ze werkt totaal anders. Netbeheerder Sibelga rekent een forfaitair bedrag per meter aan op basis van het aansluitvermogen, niet op basis van je kwartierpiek. Voor 2026 zijn er twee niveaus: 47,24 euro per jaar voor meters tot en met 13 kVA en 94,48 euro per jaar voor meters boven 13 kVA. Ongeveer 80 procent van de Brusselse meters valt in de eerste categorie.

Voor een Brussels gezin verandert er dus niets aan de factuur door verbruik te spreiden binnen een uur. Je kan je capaciteitspost er alleen verlagen door je aansluitvermogen te verlagen, wat een technische ingreep is met gevolgen voor wat je tegelijk kan aanzetten. Dat maakt de Brusselse regeling voorspelbaarder, maar ook botter: ze beloont piekgedrag niet en straft het niet.